Het zijn de regels Bedacht in ons hoofd Overlevering van ons bestaan Bestaan Dat niet alles Doet leven Het zijn de regels Die het spel Niet laten spelen Dat ons verbiedt Een gewoonte te maken Van het buitengewone Het machtige gevoel Sidderend avontuur in de nacht En die ons bang maakt Voor monsters Ik zal Blijven zoeken Zet de stenen Naast het bord Draai hem om Kijk er onder Wetend dat het spel Zo niet gespeeld kan worden En zacht zal mijn toekomstig geluk zeggen Je bent nu te vroeg!
Sommige plekken Zijn opeens Meer voor mij Ik kom er langs De glimlach Pretletter die mijn gezicht Omtovert Onthult gedachten Verrraad mijn gevoel Sommige plekken Waarin ik mijn geschiedenis Telkens weer Meer maak Terugkeer In gedachten Sommige plekken Willen Worden Geraakt
Gisteren was ze er Zomaar spontaan Over het scherm Tussen mijn toetsen Terwijl ik wist Dat ik niet weet Hoe alles is Ze verwelkomt me Laat me weten Dat ik niet alleen ben Laat zien Dat dingen anders zijn Dan je ze verwacht Dat waarheden omgedraaid kunnen zijn Ze ontdoet me van te snelle slagen Laat me stilte ervaren achter het scherm Gisteren maar ook weer vandaag Zo anders dan normaal Zwart met rode stippen Contradictie in een beestje Een negerlieveheersje
Mijn trein Ik ben eruit gestapt Met mijn bagage op mijn rug Even gezwaaid, Traantje voor good old memoiries Meerdere Jaren Geschiedenis In luttele minuten Verpakt in zinnen Koekjes van geluk De trein reist door Ik knipoog naar Het onbekende Die mij toelacht Niet wetend waarheen Ik reis met de fiets voortaan
hoofd oor nek buik navel middel heup hand been kuit voet ziel zoen!
Pageviews : ?
Geblokkeerd door : 0
Favoriet bij : 18
Dat is wel de bedoeling.Maar het leven kent van die momenten. . . zoals de nadagen van Happy, en dat na zes jaar, zucht.Maar dit lieve bericht van jou maakt me weer een beetje gelukkig.Ik ga je blog nog lezen.